सुन्दरहरैंचा(मोरङ) । मानिस संसारबाट बिदा भए पनि उसले छाडेर गएको माया, संस्कार र सम्झना कहिल्यै मर्दैन। यही अमूल्य सत्यलाई जीवनमा उतार्दै मोरङको सुन्दरहरैँचा–५ निवासी सामाजिक व्यक्तित्व महेन्द्र कार्कीले आफ्ना स्वर्गीय बुबा दानबहादुर कार्कीको जन्मदिनलाई आँसु, सम्झना र सेवाभावसँग जोडेर अर्थपूर्ण बनाएका छन्।

स्वर्गीय बुबाको सम्झनामा मानव सेवा

साउन १५ अर्थात् नेपालीहरूको मौलिक पर्व खीर खाने दिन। यही दिन परेको स्वर्गीय बुबाको जन्मदिनमा महेन्द्र कार्कीले नयाँ वृन्दावन गौशालाधाम पुगेर अध्ययनरत बटुक, गौसेवक, साधुसन्त तथा भक्तजनसहित करिब तीन सय जनालाई आफ्नै हातबाट खीर भोजन गराउँदै बुबाप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गरेका हुन्।

कार्यक्रमभरि बुबाको सम्झनाले भावुक बनेका कार्कीले भने,“आज बुबा हाम्रो बीचमा हुनुहुन्न। तर उहाँको माया, आशीर्वाद र सिकाइ हरेक पाइला–पाइलामा महसुस गर्छु। बाल्यकालदेखि उहाँले मलाई एउटा कुरा सिकाउनुभयो—‘अरूको अनुहारमा मुस्कान ल्याउन सक्यौ भने त्यही सबैभन्दा ठूलो धर्म हो।’

आज उहाँको जन्मदिनमा कुनै तामझाम गर्नुभन्दा उहाँले सिकाएको बाटोमा हिँड्दै केही मानिसलाई भोजन गराउन पाएँ। खीर खाँदै गर्दा कसैको अनुहारमा देखिएको मुस्कानमा मैले आफ्नै बुबाको मुस्कान देखेँ। यही नै उहाँप्रतिको मेरो सच्चा श्रद्धाञ्जली हो। बुबा जहाँ हुनुहुन्छ, मेरो यो सानो प्रयास देखेर अवश्य खुसी हुनुभएको हुनेछ भन्ने विश्वास छ।”

उनको यो भनाइ सुन्दा कार्यक्रममा उपस्थित धेरैको आँखासमेत रसाएको थियो। उपस्थितहरूले आफ्ना अभिभावकप्रतिको सम्मान शब्दमा होइन, कर्ममा देखाउनुपर्ने सन्देश महेन्द्र कार्कीले दिएको प्रतिक्रिया दिएका थिए। कार्यक्रममा सहभागी नयाँ वृन्दावन गौशालाधामका संरक्षक श्री १००८ महामण्डलेश्वर दीनबन्धु शास्त्रीले महेन्द्र कार्कीको सेवाभावको खुलेर प्रशंसा गरे।

उनले भने,“आफ्ना स्वर्गीय बुबाको जन्मदिनलाई मनोरञ्जन वा तडकभडकमा होइन, सेवा र परोपकारमा रूपान्तरण गर्नु अत्यन्तै पुण्यको काम हो। गौशालामा आएर सयौँ मानिसलाई भोजन गराउनु भनेको केवल पेट भर्नु मात्र होइन, संस्कार बाँड्नु पनि हो। महेन्द्र कार्कीले आफ्नो बुबाको स्मृतिलाई मानव सेवासँग जोडेर सम्पूर्ण समाजलाई अनुकरणीय सन्देश दिनुभएको छ। भगवानले उहाँलाई अझ धेरै सामाजिक सेवाको शक्ति प्रदान गरून्।”

स्थानीयवासीका अनुसार महेन्द्र कार्की पछिल्लो समय सामाजिक सेवामा निरन्तर सक्रिय छन्। विपन्न परिवारलाई आर्थिक तथा खाद्यान्न सहयोग, बिरामीको उपचारमा साथ, धार्मिक तथा सामाजिक अभियानमा सहभागिता, शिक्षा र मानवीय सेवाका विभिन्न कार्यमा उनी सधैँ अग्रपङ्क्तिमा देखिने गरेका छन्। समाजमा परेको दुःखलाई आफ्नै दुःख सम्झेर सहयोग गर्ने उनको बानीले धेरैको मन जितेको छ।

यसपटक पनि उनले स्वर्गीय बुबाको जन्मदिनलाई व्यक्तिगत उत्सवका रूपमा होइन, मानव सेवा नै सबैभन्दा ठूलो श्रद्धाञ्जली हो भन्ने विश्वासका साथ मनाए। गौशालामा वितरण गरिएको प्रत्येक खीरको परिकारमा केवल मिठास मात्र थिएन, त्यसमा एउटा छोराले आफ्ना बुबाप्रतिको अथाह प्रेम, सम्मान र कहिल्यै नमेटिने सम्झना मिसिएको थियो।

साउन १५ को पावन दिन महेन्द्र कार्कीले देखाएको यो कार्यले एउटा गहिरो सन्देश दिएको छ—आमाबुबाप्रतिको प्रेम फूल, माला र शब्दले मात्र होइन, उनीहरूले सिकाएको असल बाटोमा हिँडेर गरिने सेवाबाट अझ उज्यालो बन्छ। संसारबाट मानिस बिदा हुन सक्छ, तर उसका संस्कार र असल कर्महरू सन्तानको जीवनमा सधैँ जीवित रहिरहन्छन्।

सम्बन्धित समाचार

कोशी नदी जलप्रवाह बढेपछि प्रशासन सतर्क, ब्यारेजको अनुगमन झापा र पूर्वी पहाडी जिल्लामा तटबन्ध मेचीनगरको दिसाजन्य लेदो प्रशोधन केन्द्र पूर्ण क्षमतामा चल्न सकेन ‘बाँदर हेरालु’का लागि जागिर खुल्यो, मासिक तलब कति ? बढ्दो लागतले चुनौतीपूर्ण बन्दै माछापालन व्यवसाय झापामा लगत सङ्कलनदेखि धनीपुर्जा वितरणसम्मका कार्य तीव्र काँकरभिट्टाबाट गत आवमा साढे नौ हजार विदेशी पर्यटक भित्रिए विद्यालयको आवासीय कोठामा शिक्षिकाको शव फेला, श्रीमान् सम्पर्कविहीन