सुन्दरहरैंचा (मोरङ) । कोशी प्रदेशअन्तर्गत पर्ने मोरङ क्षेत्र नम्बर–३ यसपटकको प्रतिनिधिसभा निर्वाचनमा सबैभन्दा चासोको केन्द्र बनेको छ। नेपाली कांग्रेसका उम्मेदवार डा. सुनिल शर्मालाई विभिन्न दलका सशक्त उम्मेदवारहरूले चुनौती दिइरहेका कारण यो क्षेत्रको चुनावी प्रतिस्पर्धा रोचक मात्र होइन, निकै पेचिलो पनि बनेको छ।
यस क्षेत्रमा नेपाली कांग्रेसका शर्मा विरुद्ध राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीले गणेश कार्कीलाई चुनावी मैदानमा उतारेको छ। त्यस्तै नेकपा एमालेबाट इरनकुमार राई,नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीबाट डा. देउमान सम्बाहाम्फे पनि बलिया प्रतिस्पर्धीका रूपमा देखिएका छन्।
यसैबीच, हर्क साम्पाङको नेतृत्वमा रहेको श्रम संस्कृति पार्टीले अमिर मगरलाई उम्मेदवार बनाउँदै मैदान तताएको छ। दल र स्वतन्त्र गरी कुल १८ जना उम्मेदवार चुनावी दौडमा रहेकाले मत विभाजनको सम्भावना पनि उत्तिकै देखिएको छ।
कम्युनिस्ट ‘लालकिल्ला’को इतिहास
राजनीतिक इतिहास हेर्दा मोरङ–३ लाई लामो समयदेखि कम्युनिस्ट शक्तिको ‘लालकिल्ला’ मानिँदै आएको छ। २०४८ सालदेखि २०७४ सम्म भएका सबै संसदीय निर्वाचनमा (त्यतिबेला मोरङ–२) कम्युनिस्ट उम्मेदवारहरू विजयी भएका थिए। यसले क्षेत्रको राजनीतिक झुकाव स्पष्ट देखाउँथ्यो।
तर २०७९ को प्रतिनिधिसभा निर्वाचनमा भने यो परम्परा भंग भयो। कांग्रेस उम्मेदवार शर्माले कम्युनिस्ट गढ भत्काउँदै एमालेका उम्मेदवार भानुभक्त ढकाललाई २२ हजारभन्दा बढी मतान्तरले पराजित गरे। शर्माले ४८,६३१ मत प्राप्त गर्दा ढकालले २५,८९५ मत पाए। हाल ढकाल एमालेको केन्द्रीय सचिवका रूपमा सक्रिय छन्।
पुनः दोहोरिने की इतिहास पल्टिने?
तीन वर्षअघि कम्युनिस्ट गढ भत्काएर चर्चामा आएका शर्मा पुनः कांग्रेसबाट उम्मेदवार बनेर चुनावी मैदानमा छन्। उनले मतदातासँग ७० हजार मत दिएर जिताउन आग्रह गरिरहेका छन्। उनको चुनावी अभियानमा स्वास्थ्य क्षेत्रसँग जोडिएको नोबेल अस्पतालसँगको सम्बन्ध र सेवा कार्यलाई मुख्य आधारका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
तर यसपटक प्रतिस्पर्धा केवल कम्युनिस्ट दलसँग मात्र सीमित छैन। गैर–कम्युनिस्ट शक्तिको उदय र नयाँ राजनीतिक शक्तिहरूको सक्रियताले समीकरण जटिल बनाएको छ। विशेष गरी रास्वपाका कार्कीले प्रारम्भिक माहोलमै बलियो उपस्थिति देखाएका छन्, जसले परम्परागत मत गणितलाई चुनौती दिन सक्ने संकेत देखिन्छ।
मतदाताको मनोविज्ञान निर्णायक
स्थानीय मतदाताहरू विकास, रोजगारी, स्वास्थ्य सेवा र पूर्वाधारका मुद्दालाई प्राथमिकता दिइरहेका छन्। पुराना दलको संगठनात्मक शक्ति र नयाँ शक्तिको उत्साहबीचको टकरावले अन्तिम परिणाम कस्तो आउने भन्ने अनुमान गर्न कठिन बनाएको छ।
राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार मोरङ–३ को नतिजाले केवल एउटा क्षेत्रको प्रतिनिधित्व मात्र निर्धारण गर्ने छैन, यसले प्रदेशको शक्ति सन्तुलन र राष्ट्रिय राजनीतिमा नयाँ संकेत पनि दिन सक्छ।
निष्कर्ष:
इतिहासमा कम्युनिस्ट गढ, वर्तमानमा बहुपक्षीय प्रतिस्पर्धा—यी दुई विपरीत धारबीच मोरङ–३ अहिले राष्ट्रिय चासोको केन्द्र बनेको छ। अब फागुन २१ को मत परिणामले तय गर्नेछ, यो क्षेत्र फेरि पुरानै धारमा फर्किन्छ कि नयाँ राजनीतिक समीकरणको संकेत दिन्छ।
