काठमाडौं । इजरायली सेनाले मंगलबार हमासले फिर्ता गरेका चार जना बन्धकमध्ये एक नेपाली विद्यार्थी बिपिन जोशी र इजरायली नागरिक गाइ इलुजको शव पहिचान गरिएको पुष्टि गरेको छ। नेपाली विद्यार्थी विपीन जोशी हमासको आक्रमण हुनुभन्दा तीन हप्ताअघि मात्र कृषि तालिमका लागि इजरायल पुगेका थिए।

उनी किबुट्ज अलुमिममा रहेका बेला अपहरणमा परेका थिए। आक्रमण हुनुअघि उनले त्यहाँका थाई कामदारहरूसँग शरण लिएको एउटा तस्बिर सार्वजनिक भएको थियो। इजरायली सेनाका अनुसार युद्धको पहिलो महिनाहरूमा कैदमै उनको हत्या गरिएको अनुमान गरिएको छ।

बिपिनका सहपाठी हिमाञ्चल कट्टेलले एएफपीसँगको कुराकानीमा आक्रमणका क्रममा आतंककारीहरूले उनीहरू लुकेका आश्रयमा ग्रेनेड फ्याँकेको जसलाई जोशीले समातेर विस्फोट हुनुअघि बाहिर फ्याँकिदिएको बताए। ‘उहाँको वीरताले मेरो ज्यान बचायो’, कट्टेलले भावुक हुँदै भने।

होस्टेजेस एन्ड मिसिङ फेमिलिज फोरम नामक मुख्य इजरायली समूहले विज्ञप्ति जारी गर्दै भनेको छ, ‘गाइ र विपीनको पुनरागमनले दुई वर्षभन्दा बढी समयदेखि पीडादायी अनिश्चिततामा बाँचिरहेका परिवारहरूलाई केही हदसम्म सान्त्वना दिएको छ। तर हामी सबै २४ जना बन्धक घर फर्किएसम्म आराम गर्नेछैनौँ।’

उनी ७ अक्टोबर २०२३ मा इजरायलको दक्षिणी किबुत्ज अलुमिमस्थित एउटा कृषिफार्ममा काम गरिरहेका बेला हमासले अपहरण गरेका थिए। यसअघि २० जना जीवित बन्धकहरूलाई रिहा गरिएपछि मृत्यु भइसकेका जम्मा २८ बन्धकहरूमध्ये चार जनाको शव इजरायललाई हस्तान्तरण गरिएको थियो।

२४ अन्य मृत इजरायली र विदेशी बन्धकहरूका शोकसन्तप्त परिवारहरूले सोमबार हमासले २० जीवित बन्धकहरूलाई लगभग २००० प्यालेस्टिनी कैदी र बन्दीहरूको बदलामा रिहा गर्दा उनीहरूको अवशेष पनि हस्तान्तरण नगरेकोमा आक्रोश व्यक्त गरेका छन्।

यस्तै, इजरायल सरकारले विपीनको शव नेपाल पठाउन आवश्यक सबै व्यवस्था गर्ने भएको छ। अभिभस्थित नेपाली दूतावासलाई इजरायली अधिकारीहरूसँग नजिकबाट समन्वय गर्न र विपीनको शव फिर्ता पठाउनको लागि सबै आवश्यक व्यवस्था गर्न निर्देशन दिइएको बताईएको छ।

अक्टोबर ७, २०२३: त्रासको रात
त्यो दिन इजरायल-हमास द्वन्द्व सुरु भएको थियो। निर्दोषहरूको ज्यान गयो, धेरै घाइते भए र अरू अपहरण भए। किबुट्ज अलुमिम ’roundको क्षेत्र सबैभन्दा बढी प्रभावित भएको थियो। रिपोर्टहरू अनुसार आक्रमणकारीहरू भित्र पस्दा बिपिन त्यहाँ सुरक्षित कोठामा पुग्ने प्रयास गरिरहेका थिए। उनलाई अन्य नेपाली विद्यार्थीहरूसँगै लगियो।

दस जनाको मृत्यु भयो, केही घाइते भए, केही भागे र केहीलाई उद्धार गरियो। बिपिन बेपत्ता भए। विभिन्न विवरणहरू अनुसार, उनले सुरक्षित कोठा भित्र अरूलाई जोगाउन ग्रेनेड फ्याँक्ने प्रयास गरे, साहसको क्षण जुन अब उनको बहादुरीको प्रतीक बनेको छ। महिनौंसम्म, मौनता थियो: कुनै पुष्टि गरिएको समाचार थिएन्।

उनको परिवार र नेपाली समुदायले जताततै खोजी गरे। नेपाल सरकार, इजरायली अधिकारीहरू, मानव अधिकार समूहहरू र मिडिया सबैले प्रयास गरे, तर जवाफ कहिल्यै आएन। नोभेम्बर २०२३ मा, आशाको एक मधुरो किरण देखा पर्‍यो। गाजाबाट अस्पतालको फुटेजमा बिपिन जस्तो देखिने एक व्यक्ति कथित रूपमा देखिएको थियो। तर भिडियो कहिल्यै पनि जीवनको ठोस प्रमाण बन्न सकेन। अन्तत उनी कफिनमा फर्किन बाध्य भएका छन।