काठमाडौं । भारतस्थित चण्डिगढको पीजीआई अस्पतालको एउटा कोठामा बसिरहेका पदम शाहीका दिनहरू अस्पतालको बेड वरिपरि सीमित भएका छन् । ३ वर्षका छोरा निर्देश शाही क्यान्सरसँग जुधिरहेका छन्, र बुबा पदमको जीवन आशा र पीडाको बीचमा अल्झिएको छ ।

२०८२ कात्तिक २२ गतेबाट सुरु भएको यो संघर्ष सुरुमा सामान्यजस्तो देखिएको थियो । छोराको घाँटीको एकातिर सानो खटिरा देखियो । सुर्खेतको बाल क्लिनिकमा देखाइयो, एन्टिबायोटिक दिइयो । सुधार नआएपछि नेपालगञ्ज लगियो ‘गर्मीले होला, ठिक भइहाल्छ’ भन्ने सल्लाह पाइयो। तर रोगले झन् गहिरो रूप लिँदै गयो ।

अन्ततः काठमाडौंको कान्ति बाल अस्पतालमा एक महिना बित्यो-मंसिर १६ देखि पुस १६ सम्म । तर पदमलाई लाग्यो, उपचारभन्दा बढी प्रतीक्षा भइरहेको छ । ‘डाक्टरको व्यवहार फरक लाग्थ्यो, केयर गरेको जस्तो लाग्दैनथ्यो,’ उनी सम्झिन्छन्, ‘ओपीडीमा १ बजेसम्म बस्दा पनि राम्रोसँग हेर्ने समय नपाइन्थ्यो ।’

जब देशभित्र उपचारको आशा कमजोर हुँदै गयो, अन्तिम विकल्प बनेर उनी भारतको चण्डिगढ पुगे । अहिले त्यहीँ पीजीआई अस्पतालमा छोरा उपचाररत छन् । डाक्टरहरूले कम्तीमा एक वर्षभन्दा बढी समय लाग्ने बताएका छन् । तर पदमका लागि यो केवल रोगसँगको लडाइँ मात्र होइन-यो जीवनसँगको संघर्ष पनि हो । उनको यो पीडा नयाँ होइन । २०७४ माघ १४ गते, उनले आफ्नो ७ वर्षको अर्को छोरा पनि काठमाडौँको कान्ति बाल अस्पतालमा गुमाइसकेका छन् । डेढ महिना आईसीयूमा राख्दा करिब ८ लाख खर्च भयो, तर बचाउन सकिएन ।

‘त्यो बेला आफुसँग केही पैसा थियो र पनि बचाउन सकिएन, अहिले त पैसा पनि छैन, गाउँबाट साथीभाइसँग सरसापट गरेर ल्याएको पनि सकिनै लाग्योे, कताबाट पैसाको जोहो गर्नेहोला भन्ने पीरले दिनरात छटपटिनुबाहेक कुनै उपाय छैन’ उनी भन्छन् ।

अहिले फेरि उस्तै परीक्षा दोहोरिएको छ । ३५ सय रुपैयाँ भाडाको सानो कोठामा श्रीमतीसहित बसिरहेका पदमसँग चार सन्तान छन-तीन छोरी (१०, ८, ६ वर्ष) र बिरामी ३ वर्षको छोरा । घरबाट ल्याएको ३ लाख रुपैयाँ काठमाडौंमै सकियो, चण्डिगढ आइपुग्दा थप ४ लाख सकियो । गाउँघरका साथीभाइले उठाइदिएको सहयोग पनि सकिनै लागेको छ । ‘एउटै किमोथेरापीमा ४०–४५ हजार रुपैयाँ लाग्छ,’ उनी भन्छन्, ‘कसरी धान्ने, केही थाहा छैन, दिनरात चिनताले पिरोल्न थालेको छ ।’

आर्थिक संकट झन् गहिरो छ । पदम पहिले ठाटीकाँध गाउँपालिकाअन्तर्गत चुली प्रावि, गैरागाउँमा शिक्षक थिए । तर १० महिनादेखि तलब पाएका छैनन् । ‘कार्यपालिका बैठकमा राख्ने भनेको पनि सम्पर्क छैन,’ उनी गुनासो गर्छन् ।

उनको विगत पनि अस्थिरताले भरिएको छ । २०७४ मा एकमुष्ट तलब प्रणाली हटेपछि १६ महिनाको पारिश्रमिक नपाएको पीडा अझै ताजै छ । अहिले निजी स्रोतमा पढाउँदा पनि अवस्था उस्तै छ । ‘मेरो जिन्दगी एकदमै नाजुक अवस्थामा छ,’ पदम भन्छन्, आँखामा आँसु झल्काउँदै, ‘छोरालाई बचाउन चाहन्छु, तर हात खाली हुँदै गइरहेको छ ।’ पीजीआई अस्पतालको कोठामा, सानो बालक क्यान्सरसँग लडिरहेको छ । सँगै, बुबा पदम पनि आफ्नो हैसियत, अवस्था र समयसँग लडिरहेका छन् ।

आफ्नो आर्थिक अवस्था दिनहुँजस्तो नाजुक र दयनीय हुँदै गएकोले उपचारको लागि अन्य कुनै ठाउँबाट आउने आयस्रोत नभएकोले छोरालाई बचाउन सहयोगको याचना गरेका छन् । उनलाई सहयोग गर्नेले कुमारी बैंक लिमिटेडमा रहेको उनको नाम पदम बहादुर शाही खाता नम्बर २०३०२०१६०७९००००१ मा सहयोग गर्न सकिएने उनले बताए ।

सम्बन्धित समाचार

निःशुल्क दन्त शिविरबाट ३०५ जना लाभान्वित मानसिक स्वास्थ्य’bout विद्यालयमा अन्तरक्रिया, ६१ जना सहभागी गएरातिको हावाहरीले झापामा घरको छाना उडायो ‘वैज्ञानिक अन्वेषण तथा विज्ञान र गणित प्रदर्शनी–२०८३’ आगामी वैशाख ३ देखि दैलेखमा यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सुधार परियोजना शुभारम्भ सवारी दुर्घटनामा घाइते प्रहरी निरीक्षक लामाको मृत्यु आचार्य कृष्णलाई धनगढीले दियो शिक्षामार्फत छुवाछुत अन्त्य गर्ने जिम्मेवारी गुल्मीमा साढे तीन वर्षमा तीन सयबढी बेपत्ता