जोखिममा हिमाली नदी किनारका बस्ती

काठमाडौं । हिमाली क्षेत्रमा पहिरोले नदी थुन्ने, हिमताल फुट्ने वा अचानक ठूलो परिमाणमा पानी बग्ने जोखिम रहे पनि नेपालमा पूर्वसूचना प्रणाली कति प्रभावकारी छ भन्ने प्रश्न भोटेकोशी–त्रिशूली र बूढीगण्डकीमा आएका बाढीले फेरि उठाएका छन् ।

सरकारी निकायले चेतावनी जारी गरेको विवरण सार्वजनिक गरे पनि जोखिमको स्रोतमा घटना सुरु हुँदा सूचना कसरी प्राप्त हुन्छ र माथिल्लो तटीय बस्तीमा कति समयअघि चेतावनी पुग्छ भन्ने विषय स्पष्ट छैन ।

गोरखाको चुमनुब्री क्षेत्रमा पहिरोले स्यारखोला थुनेपछि एक्कासि पानी बग्दा बूढीगण्डकीको तटीय क्षेत्रमा क्षति भएको छ । घर, पुल, जलविद्युत् आयोजनाका संरचना र सडक सम्पर्कमा क्षति पुगेको छ । प्रारम्भिक विवरणअनुसार पाँच जना सम्पर्कविहीन छन् । पूर्वसूचनाका कारण धेरै बासिन्दा सुरक्षित स्थानमा पुग्न सकेको अधिकारीहरूको भनाइ छ ।

– अन्योलमै छ नेपालको पूर्वसूचना प्रणाली

– विपत्तिले देखायो निगरानी र चेतावनी सम्प्रेषणको कमजोरी

राष्ट्रिय विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन प्राधिकरणका अनुसार आइतबार बिहान ६ बजे गोरखा, धादिङ, तनहुँ, चितवन तथा नवलपरासीतर्फका २२१ जना प्रतिकार्यकर्तालाई परिचालन हुन एसएमएस पठाइएको थियो ।

जल तथा मौसम विज्ञान विभागको बाढी पूर्वानुमान महाशाखाले पनि तटीय क्षेत्रका बासिन्दालाई दुई चरणमा करिब दुई लाख एसएमएस पठाएको जनाएको छ । सामाजिक सञ्जाल र अन्य माध्यमबाट समेत चेतावनी सम्प्रेषण गरिएको थियो ।

प्राधिकरणको प्रतिवेदनअनुसार बिहान ६ः३० बजे आरुघाटस्थित मापन केन्द्रमा जलसतह ३.६६ मिटर पुगेको थियो । त्यहाँ चेतावनी तह ४.५० मिटर र खतराको तह पाँच मिटर थियो । बिहान ७ः५० बजे जलसतह ५.०१ मिटर पुगेर खतराको तह पार गरेको थियो । त्यसपछि बिहान ८ः३० बजे ६.२२ मिटर र ८ः४० बजे ८.४३ मिटर पुगेको प्रतिवेदनमा उल्लेख छ ।

प्राधिकरणका कार्यकारी प्रमुख धर्मराज उप्रेतीले बाढी’bout बिहान करिब ६ः२० बजे आधिकारिक जानकारी प्राप्त भएपछि चेतावनी र उद्धारको काम अघि बढाइएको बताएका छन् । बाढीको स्रोत माथिल्लो क्षेत्रमा भएकाले त्यहाँबाट तल आइपुग्न तीनदेखि चार घण्टा लाग्ने अनुमानले सुरक्षा निकाय परिचालन गर्न समय मिलेको उनको भनाइ छ ।

तर, स्थानीय बासिन्दाले बिहानै फोन र सामाजिक सञ्जालमार्फत बाढी’bout सूचना प्रवाह गर्न थालेको विवरण पनि सार्वजनिक भएको छ । प्राधिकरणको प्रतिवेदनमा पहिरोले नदी थुनेको समय बिहान ५ः३० बजे र थुनिएको पानी बग्न थालेको समय ६ः१५ बजे उल्लेख छ ।

स्थानीयले सूचना पाएको, घटना भएको र सरकारी निकायले जानकारी प्राप्त गरेको समयबीचको अन्तरले प्रारम्भिक सूचना संकलनको प्रभावकारितामाथि प्रश्न उठाएको छ ।

खारोङ, उङजुलुङ र चुम्चेत आसपासदेखि धार्चे गाउँपालिकाका जगत, माछीखोला, तातोपानी, लापुबेँसी र सोतीबजार हुँदै आरुघाटसम्मका बस्ती जोखिममा पर्न सक्छन् । तर, यी बस्तीमा चेतावनी कुन समयमा र कुन माध्यमबाट पुग्यो भन्ने विस्तृत विवरण सार्वजनिक भएको छैन । दुई लाख एसएमएस पठाइएको तथ्यले प्रत्येक जोखिमयुक्त बस्तीका बासिन्दाले समयमै सूचना पाए भन्ने प्रमाणित गर्दैन ।

नेपालले हिमाली क्षेत्रमा बाढी, हिमताल र जलसतहको जोखिम पहिचान गर्न चीनसँग विभिन्न समयमा सहकार्य गर्दै आएको छ । गत २७ मेमा नेपाल र चीनबीच बाढी, मौसम तथा हिमनदीसम्बन्धी जोखिम र सूचना आदानप्रदान’bout छलफल भएको थियो । भोटेकोशी–त्रिशूली क्षेत्रमा आएको बाढीपछि चीनले जलविज्ञानसम्बन्धी सूचना आदानप्रदान जारी राख्ने र क्षतिग्रस्त निगरानी केन्द्र पुनःस्थापनामा सहयोग गर्ने जनाएको थियो ।

तर, कुन स्थानमा कस्ता उपकरण जडान गरिएका छन्, ती सञ्चालनमा छन् कि छैनन् र तिनबाट प्राप्त तथ्यांक कति नियमित रूपमा केन्द्रमा पुग्छ भन्ने विवरण अहिलेसम्म स्पष्ट छैन ।

मौसम बताउने ‘माजु’सँग पहिरोको भर !
चीनको सहयोगमा उपलब्ध गराइएको ‘माजु’ कृत्रिम बुद्धिमत्तामा आधारित मौसम पूर्वानुमान प्रणाली’bout पनि प्रश्न उठेका छन् । जल तथा मौसम विज्ञान विभागको बाढी पूर्वानुमान महाशाखाका प्रवक्ता विनोद पराजुली माजुले पहिरोको पूर्वसूचना नदिने बताउँछन् ।

‘हामीले पनि मौसम पूर्वसूचना प्रणाली त चलाएकै छौं, चीनले दिएको माजु बाहेक अरू विषयमा हामी अपडेट छैनौं, मौसम विभाग वा विपद् प्राधिकरणतिर बुझ्नुपर्ला’, पराजुलीले भने ।

राष्ट्रिय विपद् जोखिम न्यूनीकरण तथा व्यवस्थापन प्राधिकरणका प्रवक्ता रामबहादुर केसीले माजु प्रणाली प्राधिकरणअन्तर्गत सञ्चालनमा रहेको बताए पनि उपकरणको अवस्था र कार्यक्षमता’bout आफूलाई विस्तृत जानकारी नभएको बताएका छन् ।

मौसम पूर्वानुमानले वर्षा र मौसमको सम्भावित अवस्था बताउन सक्छ । तर, पहिरो खसेर खोला थुनिने वा थुनिएको पानी एक्कासि बग्ने घटना पहिचान गर्न नदीको बहाव, जलसतह, भूगर्भीय जोखिम र स्थलविशेषको निगरानीलाई समेत जोड्नुपर्छ ।

४७ हिमताल जोखिममा, कोशी क्षेत्रका मात्रै ४२ वटा
इसिमोड र संयुक्त राष्ट्रसंघीय विकास कार्यक्रम (यूएनडीपी) ले सन् २०२० मा सार्वजनिक गरेको अध्ययनले नेपाल, चीनको तिब्बत र भारतमा रहेका कोशी, गण्डकी तथा कर्णाली नदी बेसिनका ४७ हिमताललाई सम्भावित जोखिमयुक्त मानेको थियो ।

तीमध्ये २५ चीन, २१ नेपाल र एउटा भारतमा रहेको अध्ययनमा उल्लेख छ । ४७ मध्ये ४२ हिमताल कोशी नदी बेसिनमा पर्छन् । हिमताल फुटेर आउने बाढीका अतिरिक्त पहिरोले नदी थुन्ने र पछि थुनिएको पानी एक्कासि बग्ने जोखिम पनि उत्तिकै छ ।

कोशी, अरुण, तमोर, सुनकोशी, तामाकोशी, भोटेकोशी, त्रिशूली, बूढीगण्डकी, मस्र्याङ्दी, कालीगण्डकी र कर्णाली नदी तथा तिनका सहायक खोलाका किनारमा बस्ती, सडक, पुल र जलविद्युत् आयोजना विस्तार भइरहेका छन् । नदीको बहावमा आकस्मिक परिवर्तन हुँदा यी संरचना र त्यहाँ बसोबास गर्ने समुदाय जोखिममा पर्न सक्छन् ।

भोटेकोशी–त्रिशूली र बूढीगण्डकीका घटनाले पूर्वसूचना प्रणालीलाई मौसमको बुलेटिन र एसएमएस पठाउने व्यवस्थामा मात्र सीमित गर्न नहुने देखाएका छन् ।

तपाइको प्रतिक्रिया
(Visited 1 times, 1 visits today)

epaper

ताजा समाचार

सुदूरपश्चिमका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थल समेटिएको वृत्तचित्र र बुकलेट सार्वजनिक